Leve het "Europa van de volkeren"!

Door Mark Demesmaeker op 16 december 2015

Op 9 december gaven Europarlementslid Demesmaeker (N-VA) en zijn Baskische collega Josu Juaristi in het Europees Parlement het woord aan organisaties die in zes Europese regio's streven naar autonomie of onafhankelijkheid. Voor Demesmaeker is het verhaal over het "Europa van de volkeren" nog lang niet geschreven.

Het motto van de Europese Unie is 'in verscheidenheid verenigd' en moet de Europese realiteit weerspiegelen. Het Oude Continent is een rijke mozaïek van verschillende talen, culturen, tradities, volkeren en naties. Veelzijdig, ontzettend boeiend, maar ook kwetsbaar. Niet in het minst door een bij momenten ongezonde drang naar Europese eenheidsworst.

'In verscheidenheid verenigd'  klinkt mooi, maar biedt geen garantie voor een volwaardig 'Europa der volkeren'. De EU moet zijn volkeren de vrijheid geven om hun eigen toekomst in handen te nemen. En daar knelt het schoentje. Al te vaak stellen we een tegenstrijdigheid vast tussen de Europese retoriek en de Europese daden De manier waarop Europese functionarissen, commissarissen en hoogverheven notabelen zich met de ontwikkelingen in verschillende naties bemoeien is vaak onfair, ongevraagd en respectloos.

Een vertegenwoordiger van een EU-instelling die oppert dat een Europese natie zich buiten de Unie plaatst wanneer het kiest voor onafhankelijkheid, spreekt niet in mijn naam. Hij spreekt trouwens in niemands naam. Dergelijke uitspraken creëren enkel angst en onduidelijkheid. In plaats van de Europese verscheidenheid als kostbaar goed te beschermen, wordt het op die manier ernstig bedreigd.

Als tegenreactie gaan regionalisten, autonomisten en democratische nationalisten uit zo goed als alle lidstaten van de Europese Unie het debat aan. Ze doen dat op een optimistische, respectvolle en positieve manier. Het debat als hoeksteen van een democratische samenleving; gevoed van onderuit en niet opgelegd vanbovenaf.  Het debat moet ook in het Europees Parlement opnieuw aangewakkerd worden.

Onder impuls van het Europese samenwerkingsverband ICEC (International Commission of European Citizens) en met de Vlaamse Volksbeweging als drijvende kracht, maakten volksnationalisten uit Venetië, Baskenland, Schotland, Zuid-Tirol, Catalonië en Vlaanderen een vuist voor het universele en onbetwistbare recht op zelfbeschikking.  Zes naties met een heel verschillende achtergrond. Catalanen zegden de Spaanse staat recent adieu en de Schotten zijn al gestart met de voorbereidingen van een volgend onafhankelijkheidsreferendum. Ze mikken op 2020 als nieuw Schots momentum. In Italië klinkt de uit Zuid- Tirol afkomstige kreet "Los von Rom" ook in andere autonome regio's.

Vlaanderen staat niet alleen
Als Vlaams Europarlementslid en volksnationalist voel ik me erg goed in dit gezelschap, waar de solidariteit en interesse voor al die andere verhalen groot is. Het N-VA-idee van een modern, toekomstgericht en democratisch Vlaams-nationalisme slaat hier duidelijk aan. En dat is ooit anders geweest. Onze keuze voor een natie die niet gebouwd is op etnische homogeniteit en waar afkomst niet belangrijk is, maar waar actief burgerschap gedragen wordt door gedeelde normen en waarden, bezorgt Vlaanderen vele vrienden.

Ons volksnationalisme is een civiel en inclusief project, dat de burger een warme thuis biedt in de globale context waarin we leven en waarvan we afhankelijk zijn. Maar Vlaanderen moet verder kijken. In mijn dagelijks werk merk ik dat een aanzienlijk deel van de Europese regelgeving vandaag al op regionaal niveau uitgevoerd wordt. Toch is de rol van de regio's in de totstandkoming van die regels minimaal. Daarnaast betreur ik het dat Vlaanderen geen eigen stem heeft in de Europese Raad, zelfs niet over de materies waarvoor het exclusief bevoegd is. Vanuit mijn streven naar een beter bestuur en meer democratie, ga ik dan ook ronduit voor een Vlaamse lidstaat aan de Europese tafel.

Want "elk volk heeft het recht zelf te bepalen hoe ruim het zijn autonomie wenst in te vullen." En dat heb ik niet geschreven, het komt onversneden uit het Handvest van de Verenigde Naties.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is